6/9/14

A million little pieces*

Είμαστε οι σκέψεις μας,
είμαστε όσα κάνανε την καρδιά μας να χτυπήσει,
είμαστε όσα κατακτήσαμε,
είμαστε όσα χάσαμε,
είμαστε οι κλεφτές ματιές στα μονοπάτια που δεν διαλέξαμε,
είμαστε τα λάθη μας,
είμαστε οι φορές που αντέξαμε,
είμαστε τα σημάδια μας,
είμαστε οι πληγές που είναι ακόμα ανοιχτές,
είμαστε τα πράγματα που θάψαμε βαθιά μέσα μας σαν νάρκες και τρέξαμε μακριά γιατί φοβηθήκαμε οτι θα μας καταστρέψουν,
είμαστε οι ιστορίες που θέλουμε να ξεχάσουμε,
είμαστε οι ιστορίες που θέλουμε να μοιραστούμε,
είμαστε οι ιστορίες που προσέχουμε με ποιον τις μοιραζόμαστε γιατί είναι φτιαγμένες από γυαλί,
είμαστε ένα εκατομμύριο μικρά κομμάτια και είναι το πιο αφελές πράγμα στον κόσμο να πιστεύεις οτι υπάρχει κάποιος που σε ξέρει ολοκληρωτικά από την στιγμή που κι εσύ ο ίδιος δεν σταματάς να ανακαλύπτεις άλλο ένα κρυμμένο κομμάτι σου στο βάθος του κουτιού.

5 σχόλια:

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

και είναι τέλειο να μη σε ξέρει κανείς ολοκληρωτικά.
αυτή είναι η μαγεία για την οποία λένε όλα τα βιβλία, απλά κανείς δεν την έχει ορίσει :)

casper85 είπε...

To πιο ωραίο είναι οτι ποτέ δεν ξέρεις ποιος θα ανακαλύψει ποιο κομμάτι σου.
Και πώς τα καταφέρνουν μερικοί άτιμοι, πάνε και βγάζουν το κομμάτι που ήταν πιο μέσα απ'όλα στο κουτί!

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΟΣ είπε...

Τα μυστικά κουτιά της ύπαρξής μας, μπορεί να τα ανακαλύψει μόνο αυτός που έχει "προσκληθεί" από το υποσυνείδητό μας να το κάνει.
Εμείς προκαλούμε το παιχνίδι της αναζήτησης.
Και είναι ο μόνος τρόπος για να προστατευτούμε.
Αν γίνει αλλιώς, θα είναι βίαια η ανακάλυψη και ανάλογα τα αποτελέσματα.
Καλώς σε βρίσκω, με μια ανάρτηση που μου ταιριάζει.

casper85 είπε...

Υποσυνείδητες προσκλήσεις.
Μ'αρέσει! :)

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

ω ναι, ο κύριος μίχος είναι πάνσοφος :D