6/4/14

Finding Neverland.

Φύγανε όλα.
Μάζεψαν κακήν κακώς τα βιβλία, τα τετράδια, τα μολύβια, τα στυλό τους, ό,τι είχαν πάνω στο θρανίο τέλος πάντων και φύγανε.
Με ένα κεφάλι να κοντεύει να σπάσει, κάθησα με την πλάτη στον τοίχο στο τελευταίο θρανίο της τάξης.

Και καθώς έκλεινα τα μάτια, μου ήρθε μια τρελή έκλαμψη: τελικά, έγινα καθηγήτρια γιατί πολύ απλά, δεν ήθελα ποτέ να φύγω από το σχολείο. Ήθελα να μείνω για πάντα μέσα σε μια τάξη, μέσα στα βιβλία, στα τετράδια, τα στυλό, τα μολύβια, τα απουσιολόγια, τα βιβλία ύλης, τα διαγωνίσματα, τις εκδρομές, τις πρωταπριλιάτικες φάρσες, το άγχος για τις εξετάσεις, το καθημερινό διάβασμα μέχρι αργά, τη λαχτάρα για τις διακοπές.

Καλά, το τι ψυχολογική ανάλυση σηκώνει αυτό και το τι σύνδρομα κρύβει από πίσω, δεν το συζητάω.

Αλλά βρήκα την Χώρα του Ποτέ μου.

Είναι μια σχολική τάξη, γεμάτη γέλια και φωνές και μυρίζει λουλούδια λεμονιάς.
Πόσο γαμάτο μπορεί να είναι αυτό;

Εσύ;

Αναρωτήθηκες ποτέ πια είναι η Χώρα του Ποτέ σου;

6 σχόλια:

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

αχ νομίζω η χώρα του ποτέ μου θα ήταν μια βιβλιοθήκη ψηλοτάβανη,με βιβλία μέχρι το ταβάνι κι αυτές τις σκάλες με ροδάκια, με αφράτους καναπέδες και μαξιλάρες στο πάτωμα κι ένα παράθυρο απ'αυτά στην εσοχή του τοίχου όπως έχουν στα σπίτια στις αμερικάνικες ταινίες.

ρε συ να σου πω κάτι? όσα ψυχολογικά και να κρύβει το να μη θες να φυγεις απ'το σχολείο, είσαι πολύ τυχερή που επέμεινες στη χώρα του ποτέ σου. Γιατι εγώ ας πούμε,εγώ θα γίνω λέει μηχανολόγος. τρομερό? γουστάρω μαθηματικά και φυσική κι όλα αυτά,στ'αλήθεια γουστάρω. αλλά βασικά δε μου φτάνει ο χρόνος για όλα τα βιβλία που δανείζομαι απ'τη βιβλιοθήκη.

Κάποια μέρα ίσως κάνω το σπίτι μου βιβλιοθήκη,ποιος ξέρει.

ουφ,καλημέρα :)

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

πω πω τεράστιο βγήκε,σόρρυ :/

casper85 είπε...

Τι σόρρυ, για κάτι τέτοια τεράστια σχόλια - χείμαρρους ζούμε!

Γίνε μηχανολόγος, βγάλε άπειρα λεφτά και μετά αγόρασε μια βιβλιοθήκη. Κι εννοώ όλο το κτίριο! ;)

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

χαχα now that's a plan :P

happypepper είπε...

@κορίτσι που ήθελε πολλά:
Πολύ ωραία η Χώρα του Ποτέ σου.
Σου την εύχομαι πραγματικά.

@Casper:
Υπέροχες σκέψεις, αλλά πάνω απ' όλα, υπέροχες επιλογές. Εύχομαι να απολαμβάνεις πάντα το ποτέ σου.

casper85 είπε...

Το ποτέ μας, αυτός ο Παράδεισος :)