28/7/11

Η belle époque.

Βelle époque σημαίνει «η όμορφη εποχή».
Θα την βρούμε στην Ευρώπη, περίπου ανάμεσα στα 1870 και 1914. Η εποχή των επιστημονικών επιτευγμάτων, της τεχνολογικής προόδου, του καλλιτεχνικού οργασμού, της κοινωνιολογίας και της πολιτικής επιστήμης. Μετρό, αυτοκίνητο, κινηματογράφος, art nouveau, νατουραλισμός, βραβεία Νομπέλ. Αϊνστάιν, Τέσλα, Ζολά.
Είναι η εποχή που έθρεψε τα παιδιά της με αισιοδοξία, με όνειρα και φιλοδοξίες για ένα αύριο που διαγράφονταν γεμάτο φως και πρόοδο.

Για να τους δώσει τελικά ένα όπλο στο χέρι και να τα στείλει να σκοτώσουν και να σκοτωθούν στα χαρακώματα ενός πολέμου που ονομάστηκε Πρώτος Παγκόσμιος. Ενός πολέμου που τα μεγάλα κεφάλια πίστευαν ότι θα κρατήσει 6 μήνες και θα περιοριστεί στη γειτονιά της Ευρώπης, αλλά τελικά κράτησε 4 χρόνια και εξαπλώθηκε όσο περισσότερο γινόταν.
Κι όσους επέζησαν, αυτούς που προσπάθησαν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα και να φτιάξουν ένα κόσμο για τα παιδιά τους που να μοιάζει έστω και λίγο στα όνειρα που έκαναν αυτοί, τους αποτελείωσε ο πόλεμος που ακολούθησε κάποια χρόνια μετά και ονομάστηκε Δεύτερος Παγκόσμιος.

Κανένας από όλους εκείνους τους ανθρώπους που βλέπουμε στις γκραβούρες της εποχής να σουλατσάρουν ευτυχισμένοι, δεν γνώριζε τον ξέφρενο ρυθμό με τον οποίο εξοπλίζονταν οι χώρες της Ευρώπης και πως όλες ήθελαν το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας, αλλά δεν τα κατάφεραν να συνεννοηθούν. Οι μεγάλες δυνάμεις ήξεραν ότι ο πόλεμος ήταν – από ένα σημείο και μετά – αναπόφευκτος. Αλλά ο απλός, καθημερινός κόσμος που πλήρωσε τελικά τον λογαριασμό μετρώντας νεκρούς, ανάπηρους, διαλυμένες οικογένειες και ακρωτηριασμένες ψυχές, δεν ήξερε τίποτα για το παιχνίδι που παιζόταν στις πλάτες του.

Την είπαν: «η όμορφη εποχή». Και ήταν. Ήταν και η πιο τραγική μέσα στην ομορφιά της. Ήταν τα μόνα ήρεμα χρόνια της Ευρώπης. Τα χρόνια της αφέλειας. 
Και της ευτυχίας που φέρνει η άγνοια. 


(Όπως τότε, που τα σπασμένα των δεκαετιών 1870 - 1890 τα πλήρωσαν άλλοι από το 1914 και μετά, έτσι και σε μας τώρα, τα σπασμένα των δεκαετιών 1970 - 1990 θα τα πληρώσουν άλλοι με αφετηρία το 2010 και όσο πάει. Δεν είμαι της άποψης οτι η ιστορία επαναλαμβάνεται, αλλά κάτι κυκλάκια τα κάνει - είναι και της μόδας οι κύκλοι τώρα τελευταία...)

2 σχόλια:

Roadartist είπε...

Συμφωνώ απόλυτα με τις σκέψεις σου. Μου θύμισες την χειμωνιάτικη έκθεση της Εθνικής Πινακοθήκης για την Αρ Νουβώ..

http://roadartist.blogspot.com/2011/01/1900-petit-palais.html

casper85 είπε...

Η έκθεση φαίνεται να ήταν πολύ καλή και πραγματικά ενδιαφέρουσα!