27/3/18

Λέξεις και σκέψεις

Δεν θα μπορούσα ποτέ να γράψω για να κερδίσω χρήματα.
Δεν κατηγορώ καθόλου αυτούς που το κάνουν.

Απλώς η φευγαλέα σκέψη να μπω στην διαδικασία να σκέφτομαι τι πουλάει, τι θέλουν να διαβάσουν οι αναγνώστες, πώς θα κερδίσω περισσότερη αποδοχή ώστε αυτό να μου φέρει χρήματα, να πρέπει να γράφω με συγκεκριμένη συχνότητα, με συγκεκριμένες προθεσμίες, να αναγκάζομαι να ευχαριστώ κάθε καρυδιάς καρύδι που με διαβάζει μόνο και μόνο γιατί αν δεν το κάνω θα πέσει η δημοτικότητα μου, να πρέπει να προβάλλω ένα συγκεκριμένο προφίλ μου, η φευγαλέα αυτή σκέψη με γεμίζει φρίκη, όχι, όχι, δεν είναι αυτό το γράψιμο το δικό μου, 
το γράψιμο το δικό μου είναι δικό μου και κανενός άλλου,
είναι δικό μου και είναι αυτό που είναι και δεν αλλάζει,
είναι αυτό που θα υπάρχει ακόμα και όταν ο μόνος αναγνώστης μου θα είμαι εγώ,
είναι αυτό που ζητάει μόνο την δική μου αποδοχή και κανενός άλλου,
είναι αυτό που δεν θέλει να κρυφτεί πίσω από ψεύτικους ενθουσιασμούς και φτιαχτά συναισθήματα.

5 σχόλια:

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

το ξέρεις μαρή αφού, ότι το πολύ να μείνεις με δύο αναγνώστες, μόνη σου δε μένεις. Τρεις μάλλον, θα ναι κι ο Παντελής!

Κατά τ' άλλα ταυτίζομαι!

casper είπε...

Θα γράφουμε και θα διαβαζόμαστε μεταξύ μας και μετά θα πηγαίνουμε στο Balkan, θα καθόμαστε στην μπάρα, θα πίνουμε καφέ και θα τα λέμε.
Το στρέω!

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

ναι ναι ναι! <3

Ανώνυμος είπε...

Θα έχετε και μια ανώνυμη παρέα σας

casper είπε...

κόπιασε :)