18/10/16

You guys are going somewhere or just going?*

Αγαπώ τα αστικά.
Αγαπώ την αίσθηση οτι κάθεσαι και όλα περνούν μπροστά από τα μάτια σου.
Βλέπεις τους ανθρώπους που ανεβοκατεβαίνουν και φτιάχνεις ιστορίες.
Χάνεσαι. Κι εσύ και οι σκέψεις σου.
Σπανίως έχεις ειρμό στα αστικά.
Κάτι σκέφτεσαι, μετά κάτι θα δεις, μια αφίσα, μια μπλούζα, κάποιον που μοιάζει με έναν γνωστό, εκείνο το μαγαζί που τόσα χρόνια λέτε να πάτε με την φίλη σου αλλά ποτέ δεν πάτε, έναν δρόμο που παλιά είχε περπατηθεί πολύ, κάτι, κι αυτό το κάτι αφήνει πάντα τις προηγούμενες σκέψεις μισές και ξεκινά καινούριες αλλά δεν πειράζει, έχει και το μυαλό την ανάγκη πού και πού να τρέχει όπου θέλει αυτό και όχι όπου του επιβάλλουμε εμείς.

Αγαπώ τα αστικά.
Εκεί μέσα, για λίγο μόνο, όσο λίγο χρειάζεται, δεν είμαι τίποτα,
πετάω όλους μου τους ρόλους, 
δεν είμαι, 
ούτε κόρη
ούτε σύζυγος
ούτε φίλη
ούτε μαμά
ούτε καθηγήτρια
ούτε συνάδελφος
παρά μόνο ένα κορίτσι με γυαλιά στα μάτια και ακουστικά στα αυτιά που αγαπά να κοιτάζει έξω από το παράθυρο.

6 σχόλια:

To love life for what it is είπε...

Ώστε και σύζυγος και μαμά;! Εξεπλάγην, δε σε θεωρούσα ούτε το ένα, ούτε το άλλο, λόγω αυτής της φρεσκάδας που μου αφήνουν ως αίσθηση τα κείμενά σου. Κοίτα να δεις... :-)
Εμένα, πάλι, μού αρέσουν τα υπεραστικά λεωφορεία. Επειδή μού αφήνουν χρόνο να χαλαρώνω και να σκέφτομαι και, φυσικά, επειδή σημαίνουν "ταξίδι!!!" (έτσι, με ενθουσιασμό τύπου "πετάω-τη-σκούφια-μου"). Τα αστικά λεωφορεία, από την άλλη, έχουν, κατά την άποψή μου, εντελώς διεκπεραιωτική και άχαρη λειτουργία, είναι εργαλεία της ρουτίνας, σε βοηθούν στις δουλειές σου. Και σε αυτά πρέπει να είσαι συνεχώς σε εγρήγορση, με όλο αυτό το κάτσε-σήκω, μπες-βγες, σταμάτα-ξεκίνα, προωθήσου στην πόρτα, έχε το νου σου μη χάσεις τη στάση κ.λπ.. Ε, όταν το βλέπεις έτσι, δυσφορείς λιγάκι. ;-)

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

Είχα πέσει απ τα σύννεφα κι εγώ όταν πρωτοκατάλαβα το σύζυγος και μαμά!
Είσαι ένα φρέσκο κασπεράκι!
Ένα κορίτσι με γυαλιά :*

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

Αυτό το βιβλίο στο μεταξύ είναι ένα από τα 5 που έχω στο κομοδίνο μου.
Να δω πότε θα πάρει σειρά.

casper85 είπε...

@To love life for what it is: ναι μωρέ δίκιο έχεις. Αλλά κάτι βραδινά δρομολόγια ή κυριακάτικα, με λίγο κόσμο και ακόμα λιγότερη κίνηση είναι μια σκέτη μαγεία :)

@το κορίτσι που ήθελε πολλά: αυτό το βιβλίο το ξεκίνησα με πολλή λαχτάρα αλλά δεν θυμάμαι γιατί το παράτησα. Αλλά πάλι, μη με ακούς, δοκίμασε το, είμαι γνωστή book quitter, μη χάσεις μια καλή εμπειρία εξ'αιτίας μου! ;)

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

Ρε, δεν είσαι η μόνη που το έπαθε με το συγκεκριμένο βιβλίο! Ξέρω μαζί με σένα 5 άτομα που το έπιασαν στα χέρια τους. Μόνο ένας το διάβασε ολόκληρο! Καταραμένο μάλλον είναι.

Κι εγώ είμαι book quitter αλλά δε νιώθω πια τύψεις. Αν δε μου κάνει το παρατάω, απλό. Δε χρειάζεται να δυσφορούμε, δεν είναι καταναγκαστικό έργο.

casper85 είπε...

Πολύ θα ήθελα να τον συναντήσω αυτόν τον έναν! :D