9/9/16

Η μνήμη είναι το μόνο που αξίζει*

Διαβάζω συχνά τα ίδια βιβλία ξανά και ξανά.
Για χαλάρωση, κυρίως.
Και για απόλαυση, αγαπώ πολύ να βρίσκω τις ίδιες λέξεις, θαρρείς κι αλλάζει το νόημα τους και το βάρος τους όταν ξέρεις τι γίνεται στο τέλος.

Στους σχολικούς αγώνες εκφραστικής ανάγνωσης κειμένων, λίγα αποσπάσματα είναι πρωτότυπα. Τα περισσότερα είναι του σχολικού βιβλίου και όλα τα υπόλοιπα θα τα χαρακτήριζε κάποιος "politically correct".
Εγώ πάλι έστειλα δυο μαθητές μου με αποσπάσματα από την λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων, ένα βιβλίο που στη Γαλλία πήρε το βραβείο που απονέμουν κάθε χρόνο οι μαθητές Λυκείου και στην Ελλάδα αμφιβάλλω αν το ξέρουν.
Κάναμε τόσες πολλές πρόβες που πια όταν το ξαναδιαβάζω, δεν ακούω την δική μου φωνή αλλά την δική τους μέσα στο μυαλό μου, τους χρωματισμούς που δίνανε, τις εκφράσεις τους, το πόσο ξένο τους ήταν το κείμενο στην αρχή και πόσο δικό τους το είχανε κάνει μέχρι το τέλος.

Θυμάμαι πώς βγήκαν από τις ξεχωριστές αίθουσες που διαγωνίζονταν.
Η Αναστασία χοροπηδούσε σαν το κατσίκι κι έλεγε: " Κυρία δεν ξέρω αν τα πήγα καλά αλλά ένας που κοιμόταν ξύπνησε και με άκουγε!" κι ο Θάνος είχε πάρει το θριαμβευτικό του ύφος όταν εξηγούσε οτι η μία κριτής κουνούσε συνέχεια επιδοκιμαστικά το κεφάλι της.

Δεν περάσαμε στην τελική φάση των εφτά, αλλά ποιος μπορεί να πει οτι δεν κερδίσαμε;


*τα υπόλοιπα είναι σκόνη που την παίρνει ο άνεμος. 

7 σχόλια:

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

Αχ αυτό το βιβλίο το χω χρονια αδιαβαστο (ξεκινημενο ελάχιστα). Νομίζω ότι ο βλέπω με μισό μάτι λόγω του βραβείου, τόσο αλτερνατιβ :Ρ Επίσης επειδή παίζουν πρώην κάτοικοι σοβιετικής ένωσης, φοβάμαι λίγο την προπαγάνδα που ίσως έχει. Διαφωτίσε με σε παρακαλώ σχετικά με αυτό το βιβλίο!

casper85 είπε...

δεν προπαγανδίζει ιδιαίτερα, δεν το λες πολιτικό μυθιστόρημα.
Περιγράφονται όλα τα γεγονότα από τα μάτια ενός εφήβου κι αυτό το κάνει ανάλαφρο κάπως.
Μου άρεσε το χιούμορ του, ήταν πολύ βρετανικό!

elwindupbird είπε...

εγώ πάλι, το άρχισα μόλις χθες

οπότε δεν μπορώ να γράψω τίποτα άλλο γι'αυτό, παρά μόνο ότι το άρχισα - συμπτωματικά - μόλις χθες! :)

the commentator είπε...

είναι και δική μου αγαπημένη συνήθεια να διαβάζω ξανά και ξανά τα ίδια βιβλία, να περιμένεις να διαβάσεις τις λέξεις που ξέρεις πως θα ακολουθήσουν, δεν ξέρω αν αλλάζει το νόημα τους αλλά σίγουρα αλλάζουμε εμείς και το πως τις διαβάζουμε, νιώθω να παρασύρομαι και μπορεί να παραληρώ αλλά σαν να μπορείς να μετράς τον εαυτό σου κάθε φορά απέναντι στο ίδιο κείμενο

casper85 είπε...

@elwindupbird περιμένω εντυπώσεις :)

@the commentator πολύ όμορφη σκέψη: "μετράς τον εαυτό σου απέναντι στο ίδιο κείμενο". Ναι, νομίζω έτσι είναι! Ίσως δείχνει οτι δεν φοβόμαστε κιόλας την αναμέτρηση με τον εαυτό μας :)

ασωτος γιος είπε...

καλημερα κι απο δω
καλο οχτωβρη
σ εβαλα ηδη στη λιστα των ιστολογιων μου να σε παρακολουθω

casper85 είπε...

Οχτώβρης με χι, πόσο καιρό είχα να συναντήσω αυτή τη λέξη! :)