22/8/14

A moment of truth (or not)

Καμιά φορά, όταν μου μιλάνε μερικοί, φλερτάρω επικίνδυνα με την σκέψη οτι βαρέθηκα να είμαι ευγενική / διπλωματική / politically correct και μπαίνω στον πειρασμό να τους απαντήσω ήρεμα, κοιτώντας τους κατάματα αυτό που πραγματικά θέλω, που συνήθως είναι κάτι του στυλ: "Δεν με νοιάζει", "Άσε μας κουκλίτσα μου", "Άντε και γαμήσου".

Αλλά μετά σκέφτομαι οτι δεν αξίζουν τον κόπο.

3 σχόλια:

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

έχω πει σε άνθρωπο, μιλώντας του στον πληθυντικό "να πάτε στο διάολο".

totally worth it.

δε λέω ότι αξίζουν τον κόπο, αλλά καμιά φορά είναι τόοοσο ανακουφιστικό.

casper85 είπε...

Η ευγένεια ευγένεια και το διαολόστελμα διαολόστελμα, έτσι πρέπει!

(χαχα! Είσαι θεά, ακόμα γελάω!)

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

χαχα, glad to be of service milady :P