26/6/14

Η μεγαλύτερη μου αποτυχία.

Από το: 
"Κυρία θα είστε στο σχολείο του χρόνου;"
μέχρι το: 
"Κυρία τι πρέπει να κάνουμε για να είστε στο σχολείο του χρόνου;"
μια Α΄ Λυκείου δρόμος.

Και θα θεωρώ για πάντα την μεγαλύτερη μου αποτυχία το γεγονός, οτι μια ολόκληρη χρονιά δεν κατάφερα να βρω ούτε μια στιγμή το κουράγιο να τους πω πόσο πολύ τους αγαπάω. Αυτούς, που κατάφεραν να με κάνουν να μη θέλω να γράψω για τίποτε άλλο απόψε, που έξω έχει αφόρητη ζέστη αλλά σαν να άρχισε να φυσάει λίγο, η τηλεόραση έχει μουντιάλ κι εγώ κάθομαι και σκέφτομαι όλα όσα έγιναν την χρονιά που πέρασε.
Και μάλλον δεν θα το κάνω ούτε αύριο στην γιορτή, που θα είναι και η τελευταία φορά που θα τους δω όλους μαζεμένους...


3 σχόλια:

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

τα παιδιά δεν πληγώνονται επειδή δεν τους είπες ότι τους αγαπάς, το ξέρουνε.

θα το πεις στα επόμενα :)

casper85 είπε...

Το σ'αγαπώ πρέπει να το λες.
Δεν φτάνει να το ξέρει και να το νιώθει ο άλλος.
Εδώ βρέχει, και τρέχουμε σε όλα τα social media και λέμε "βρέχει". Κρίμα δεν είναι να τσιγκουνευόμαστε τις λέξεις στα πιο σημαντικά;

Btw, τους το είπα τελικά :)

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

ααα τώρα το είδα αυτό!
το ξέρω ότι πρέπει να το λες, απλά ήθελα να μη στεναχωριέσαι :)

τι καλά που το είπες!